Με αφορμή την πρόταση που κατέθεσε το Υπουργείο Παιδείας για αλλαγή στα όργανα διοίκησης των Α.Ε.Ι. (οποιαδήποτε μεγαλόπνοη μεταρρύθμιση στην Ανώτατη Εκπαίδευση είναι must για κάθε νέα κυβέρνηση!) αλλά και την επακόλουθη αντίδραση εκ μέρους της Ακαδημαϊκής κοινότητας , μπαίνω στον πειρασμό να σχολιάσω τα καθέκαστα για ακόμα μία φορά...
Αφενός ,υπάρχει η βούληση του Υ.Π. να εισάγει στη διοίκηση των Πανεπιστημίων τον περίφημο Μanager ως αντικαταστάτη του Πρύτανη.Τί σημαίνει αυτό; Με απλά ελληνικά , πρόκειται για το εξ άνωθεν"φύτευμα" μιας εξωπανεπιστημιακής προσωπικότητας η οποία θα διαχειρίζεται το εκάστοτε τμήμα ως μία παραγωγική μονάδα με κριτήρια όμοια με αυτά μιας ανταγωνιστικής αγοράς. Το Πανεπιστήμιο δηλαδή χάνει την πατροπαράδοτη υπόστασή του και από χώρος στοχασμού , πνευματικής προδου και μετάδοσης γνώσεων σε ένα είδος επιχείρησης με ελεγχόμενη απόδοση. Προχωρώντας ακόμα ένα βήμα , γίνεται φανερό πως σχολές όπως η Φιλοσοφική ή η Καλών Τεχνών με καθαρά ανθρωπιστικό προσανατολισμό θα τεθούν σε δεύτερη μοίρα καθώς δεν θα ανταποκρίνονται στα "στάνταρτς" της σύχγρονης οικονομίας . Κι αυτή είναι άλλωστε η φυσική πορεία των πραγμάτων σε μία κερδοσκοπική και φιλοχρήματη κοινωνία όπως η ελληνική , όπου η καλλιέργεια (με την κοινωνική της έννοια) του ατόμου αποτελεί ψιλά γράμματα...
Αφετέρου , ξεπροβάλλει μία ακαδημαϊκή κοινότητα η οποία αρνείται σθεναρά τη συγκεκριμένη ιδέα. Το περασμένο Σάββατο μάλιστα σε μία έκτακτη πολύωρη συνεδρίαση η σύνοδος Πρυτάνεων απέρριψε την πρόταση και διακύρηξε ότι "πρέπει να γίνουν αλλαγές στα Α.Ε.Ι. που να προστατεύουν το δημόσιο χαρακτήρα και να κατοχυρώνουν πλήρως την αυτοδιοίκησή τους" Και παραλίγο να με πείσουν πως όντως έχουν ένα αγωνιστικό πρόσωπο έτοιμο να διεκδικήσει και να προστατεύσει όταν αυτό είναι απαραίτητο.Ας θέσω όμως το εξής ερώτημα: Για ποιο λόγο κόπτεται ξαφνικά η ακαδημαϊκή κεφαλή ενώ τόσα χρόνια μας έχει συνηθίσει σε έναν παθητικό διακοσμητικό ρόλο;Μήπως γιατί τα συμφέροντα που διακυβεύονται είναι πολλά για να τα απαρνηθούν αμαχητεί;
Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί πως είμαι προκατειλημμένη και απόλυτη. Δυστυχώς όμως , όλα όσα γράφω είναι όλα όσα βίωσα εγώ και οι συμφοιτητές μου στο πέρασμα μας από τα ελληνικά πανεπιστημία.Η καθοδική τροχιά που διαγράφει ο χώρος δε σηκώνει αμφισβήτηση: η έλλειψη εγκαταστάσεων , καταρτισμένου προσωπικού και προγράμματος σπουδών είναι κάποιες μόνο από τις χρόνιες πληγές της πανεπιστημιακής κοινότητας . Ο μηδενικός έλεγχος έχει καλλιεργήσει μία απροκάλυπτη ασυδοσία ένα καλό παράδειγμα της οποίας αποτελούν τα συγγράμματα. Ενδεικτικά μόνο θα αναφέρω κάποια νούμερα: οι φοιτητές που χρειάστηκαν την περασμένη χρονιά πανεπιστημιακά βιβλία ήταν περίπου 250.000 , ενώ η παραγγελία αριθμούσε 500.000. Πού πήγαινε η διαφορά; Ηλίου φαεινότερο..... Σε όλα αυτά τα κομβικής φύσεως ζητήματα λοιπόν πού βρίσκονταν(-νται) όλοι αυτοί που τώρα σύσσωμοι διαμαρτύρονται;Ποιες είναι οι λύσεις που πρότειναν;
Η τριτοβάθμια εκπαίδευση νοσεί. Τα πανεπιστήμια πρέπει να σταματήσουν να λειτουργούν ως ένας σάκος του μποξ μεταξύ φαντασμένων κυβερνήσεων με δήθεν οράματα(και ιδιοτελείς σκοπούς) και επηρμένων ακαδημαϊκών που εκμεταλλεύονται την ελευθεριότητα του χώρου και εξασφαλίζουν "θεσούλες" εφ'όρου ζωής. Το αίτημα για αναδιαμόρφωση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης αλλά και του συνόλου της Παιδείας προβάλλει πιο επιτακτικό από ποτέ. Η φοιτητική κοινότητα και οι σπουδές της θα πρέπει να τεθούν στην πρώτη γραμμή αν δε θέλουμε μία μέρα να ξυπνήσουμε και τα ελληνικά πανεπιστημία να έχουν μετατραπεί σε μαγαζιά που πουλάν έτοιμες γνώσεις σε ράφια.
Πολύ ενδιαφέρουσα η τοποθέτηση σου Ιωάννα για το μείζον θέμα των ελληνικών πανεπιστημίων. Δυστυχώς έχεις μεγάλο δίκιο για τον τρόπο που συμπεριφέρονται στην παιδεία τα "μεγάλα" κεφάλια και για το πόσο δύσκολα θα αφήσουν τις θέσεις τους αυτοί που τις κατέχουν. Το μεγάλο κρίμα είναι ότι όλοι είμαστε πεπεισμένοι ότι οι πάντες λίγο πολύ τα "τρώνε" και υπάρχουν κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις που κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Μ' αυτούς τους ρυθμούς προκοπή δεν πρόκειται να δούμε. Για το θέμα του μάνατζερ δεν έχω σαφή άποψη.. Αυτό που με προβληματίζει πάντως είναι ότι δε βλέπω στόχους από την κυβέρνηση για τον τομέα της Παιδείας.. το μόνο που βλέπω είναι να μειώσουμε τα έξοδα εδώ, εκεί και παραπέρα.. Ε στην τελική "μειώστε" τους ανθρώπους αν σας περισσεύουμε! Ποιοι είναι οι στόχοι σας για την Παιδεία, μπορείτε να πείτε και σε μας???
ΑπάντησηΔιαγραφή